Skip to content

Historia rozwoju zywic winylowych

2 miesiące ago

264 words

Historia rozwoju żywic winylowych. Nie wszystkie materiały tego typu zostały otrzymane w obecnych czasach. Chlorek winylu otrzymał po raz pierwszy Regnault w 1838 r. przez reakcję dwuchloroetanu z alkoholowym roztworem KOH. Stwierdził on, że chlorek winylu zamknięty w szklanych rurach i wystawiony na działanie światła ulegał polimeryzacji tworząc biały proszek. Regnault wykrył również chlorek winylidenu. W r. 1872 Baumann spolimeryzował pochodne chloroweowe winylu, otrzymując białe, lepkie, plastyczne masy odporne na działanie rozpuszczalników oraz kwasów. Podstawę do współczesnego rozwoju polichlorku winylu dały prace Ostromyslenskiego, który dość zręcznie próbował otrzymać syntetyczny kauczuk. Praca jego posiada bardzo duże znaczenie. Już w r. 1912 podał on przybliżone warunki polimeryzacji chlorku winylu, bromku winylu oraz szeregu pochodnych tego typu. Wskazał on również metody sporządzania z tych produktów materiałów o własnościach kauczuku. Ostromyslenski interesował się szczególnie łącznością, jaka istnieje pomiędzy polimerami chlorku winylu, które nazywał chlorkami kauprenu, a kauczukiem chlorowanym. Z otrzymanego polimeru chlorku winylu wydzielił on szereg frakcji, które nazwał a, , y i II chlorkami kauprenu. Stwierdził on, że skład polimeru chlorku winylu C32H4SCh6 był taki sam jak skład chlorowanego kauczuku syntetycznego, butadienowego i izoprenowego. Podobna rozpuszczalność tych materiałów oraz możliwości zamiany ich w materiały plastyczne nasuwały przypuszczenie, że polimer chlorku winylu jest tym samym produktem co chlorowany kauczuk butadienowy, izoprenowy oraz chlorowany kauczuk naturalny. Praca ta po raz pierwszy. wykazała możliwości przemysłowego wykorzystania polimerów chlorku winylu. [hasła pokrewne: jesienny pejzaż , projekt instalacji elektrycznej , cyklinowanie parkietow ]

Powiązane tematy z artykułem: jesienny pejzaż projekt instalacji elektrycznej zapalenie sadzy w kominie